Never mind’s Blog

Mind Unique!!!

นั่งนับถอยหลังมาทั้งสัปดาห์

แต่ก็เพลินไปกับการได้มาเล่นเน็ต แล้วได้เงินวันละ 150 บาท

ยังไม่รู้ชะตา หลังจากสัปดาห์นี้จะเป็นยังงัย?

รายงานปฏิบัติงานก็ไม่รู้จะเขียนอะไร เพราะไม่ได้ทำอะรัยเลย!!

ย้ำว่า ไม่ได้ทำอะไรลย!! มาตลอดทั้งสัปดาห์

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรซักนิดซะทีเดียว

….

…

..

ในตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมได้ค้นคว้าการทำ Adsense บนอินเทอร์เน็ต

ก็ get ว่า หากหวังเงินจากโฆษณาที่เอามาแปะเว็บนั้นคงจะ “ยากส์”

เพราะอะไร?

เพราะว่า…หากใครที่ไม่ทำจริงๆจังๆ แล้วเปิดทิ้งๆขว้างๆ ก็ไม่มีทางละครับ ที่จะได้ 100เหรียญในเดือนเดียว

มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก..

มีโฆษณาอยู่ประเภทนึงครับ ที่เห็นแล้ว แอบคิดในใจไม่ได้

เป็นโฆษณาชวนเชื่อ(รึเชื่อถือได้)ขององค์กรนึง

…ทำให้ผมเชื่อว่า การพูด เป็นสิ่งสำคัญมากในธุรกิจการค้า

ผมทดลองมาด้วยตัวเองโดยจับหลักการเจรจาเพื่อหาลูกค้าของผู้ที่อ้างว่าเป็นนักธุรกิจคนนึง

(พอดีว่าผมเป็นพวกเฉยๆกับธุรกิจลักษณะนี้)

การทดลองมีอยู่ว่า?

ผมได้พูดจาเชิงเจรจากับบุคคลที่ไม่รู้จักกันมาก่อน (ข้อแรกนี้ก็รู้สึกเลยว่าทำให้ลูกค้าลังเล และเกรงใจได้)

จากนั้นก็เริ่มเลยครับ เริ่มยังงัย?

ตั้งแต่แรกเริ่ม ถึงจบการสนทนา ผมใช้หลักการเดียวเท่านั้นโดยไม่มีเหตุและผลลงไปเลย

คือ ผมพูดแค่หลักปรัชญา โดยอ้างคนโน้น คนนี้ คนนั้น แล้วผสมตัวอย่าง(จริงบ้างโม้บ้าง)เล็กๆน้อยๆ

…

..

เห็นผลครับ เห็นผล!!

ลูกค้าทำสีหน้าตอบรับดีมาก (แต่ก็มีน่ะครับพวกนี้ไม่ชอบให้ใครมาพูดลักษณะนี้)

ที่ผมทำการทดลองเจรจาแบบนี้ไป ไม่ใช่ว่าต้องการเอาชนะคนบางกลุ่มครับ

และไม่ต้องการไปลบลู่สิ่งที่คนอื่นทำครับ

…ผมมีจรรยาบรรและทัศนคติของตัวเองเพียงพอในการตัดสินใจบางอย่าง

ผมไม่เคยมั่นใจในสิ่งที่ผมคิดและตัดสินใจ 100% ไม่เคยเลยซักครั้ง

ผมจึงนำมากบอกเล่าและอาจเป็นการค้นพบบางอย่างของบางกลุ่มในการจะปรับกลยุทธทางการค้า

เพราะหากไม่สร้างความเป็นเอกลักษณ์ให้กับองค์กร อาจโดนทำโทษด้วยสายตาจากสิ่งแวดล้อมได้ครับ

หมดมุก (เขียนงี้รึป่าววะ?)

เขียนยาวไปคนไม่ค่อยอ่าน เขียนสั้นกระทัดรัดไม่ได้ใจความ

แล้วเจอกันครับ

mynevermind thinking ^.^

For Friends Forever …

ผมเป็นคนที่ไม่มีเพื่อนสนิทเยอะ หรือเพื่อนน้อยนั้นแหละ
เพราะผมไม่ชอบการพูดคุยกับคนแปลกหน้า และพูดจาไม่เก่ง จะรู้สึกอึดอัดมากทุกๆครั้งที่ต้องคุยกับคนที่ไม่คุ้นเคย
และมีอย่างนึงที่แปลกแต่พึ่งมาสังเกตุเจอตอนหลังๆนี้เองว่า ตัวเองเป็นคนที่เลิกกับคนเยอะมาก ทั้งเลิกคบเพื่อนและเพื่อนไม่คบผม
เพราะถ้าคุยกันไม่รู้เรื่อง สำหรับผมก็เลิกคบกันไปเถอะ อย่าคุยกันเลยคำราญ
ผมมีกฏในการคบคนอยู่ 2-3 ข้อ
1.ไม่เลวไม่หัวหมอ ไม่เลวในที่นี้ไม่ใช่ว่าต้องดีทุกกระเบียดนิ้ว แค่อย่าเลวทุกลมหายใจ
2.โง่ จน แต่จริงใจ ไม่เห็นเสียหายตรงไหน ดีกว่ารวยแล้วกวนส้น เอาแก่ใจตัวเอง

เพื่อนที่คบกันด้วยความจริงใจ ที่ผ่านมา ก็มีหลายครั้งที่กระทบกระทั้งกัน บางทีเพื่อนทำไม่ได้ดั่งใจผม ผมทำไม่ได้ดั่งใจเพื่อน
แต่ ลึกๆรู้ว่าจริงใจต่อกัน และที่สำคัญไม่ซ้ำเติมเมื่อต้องเผชิญหน้ากับปัญหาที่ใหญ่หลวง ไม่ว่าจะพึ่งด่ากันเมื่อตะกี้แต่วินาทีต่อมามีปัญหาเข้ามาก็จะกอดคอกันเผชิญ มันทุกๆปัญหาไม่เคยทิ้งกัน

ลิเวอร์พูลก็เปรียบเหมือนเพื่อนสนิทคนนึงของผม ซึ่งประกอบไปด้วยทุกๆส่วนของทีม ซึ่งนั้นหมายถึงพวกเขาก็เป็นเพื่อนรักของผม
ก็จะไม่เป็นเพื่อนรักได้ยังไง ก็เวลาที่พวกเขาดีใจกันสุดๆ ผมก็ดีใจไปด้วย วันไหนที่พวกเขาผิดหวังที่สุด ผมก็เสียใจไม่แพ้กัน

ชีวิตผมไม่เคยซ้ำเติมเพื่อน
ไม่เลวพอขนาดที่เวลาเขาทำให้ผมดีใจ ผมก็เฮไหนเฮด้วย
แต่วันไหนที่เพือนกำลังเสียใจอย่างที่สุด ผมออกมาตะโกนไล่ ให้ไปไกลๆ
และผมจะไม่มีวันเลวเช่นนั้นแน่นอน

ถ้าเชียร์ลิเวอร์พูลแล้วมีความสุข ต้องทุกข์ไปกับลิเวอร์ให้ได้ด้วย

เวลาจะลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้ง
จงก้มหน้ายอมรับมัน
อย่าแหกปากไร้สาระให้อายดิน
เขาจะรู้ว่า
ใจไร้สิ้นน้ำยา